Բնապահպանից բնանկարիչ.... Գալուստ Նանյան


, | Հրապարակվել է: 10:42 AM, February 28, 2019

IMG

-Ինչպե՞ս ստացվեց ,որ բնապահպան, լրագրող Գալուստ Նանյանը հայտնվեց օվկիանոսից անդին: 

-Կյանքը ստիպեց… Ինքս այն մարդկանցից չեմ ,որ չեն սիրում հայրենիքը, հայրենիքս սիրում եմ:Իմ եղածի չափով ես իմ ներդրումն ունեցել եմ հայրենիքի համար`,թե մասնագիտականով, թե իմ պարտքով `սահմանը պաշտպանելով :Հայաստանում զբաղվում էի էկոլոգիական խնդիրների վեր հանմամբ ` լրագրողական նյութերի եւ լուսանկարների տեսքով, չնայած շատերը ինձ ակտիվիստ էին համարում....
Սակայն փորձեցի նոր կյանք սկսել և ընտրեցի ԱՄՆ-ը , եթե ասեմ ,որ հենց սկզբից եկել էի մնալու նպատակով ,չէ ,ես ուղղակի եկել էի որպես զբոսաշրջիկ, հետո դեպքերն այնպես զարգացան,որ ես մնացի այստեղ:

-Ո՞ր դեպքերի մասին է խոսքը,քաղաքական ենթատեքստ կա՞:
    -Այդ հարցը շրջանցնեք, բայց ասեմ ասեմ,որ ապրիլյան հեղաշրջումը չէր , իհարկե դա իմ համար չակերտավոր հեղաշրջում էր ,բայց ես այստեղ էի յոթ ամիս նոր այդ դեպքերը եղան,այսինքն չեմ կարող իմ հեռանալը այդ դեպքերի հետ կապել: Ի դեպ ես առաջին անգամ չէ ,որ Ամերիկայում եմ , ես նաև 2010թվականին կրթական ծրագրով եմ եղել այստեղ: 

-Հայաստանում զբաղվում էիք նկարչությամբ ,հաջողվում է ԱՄՆ-ում շարունակել նկարել: 
    -Հայաստանում միայն զբաղվել եմ լուսանկարչությամբ: Շատ աշակերտներ եմ նաև ունեցել, ԵԱՀԿ գրասենյակի կողմից կազմակերպված ծրագրի շրջանակներում: ՀՀ բոլոր մարզերում երեխաների և նաև ուսանողների համար ես լուսանկարչություն էի սովորեցնում: Ծրագիրը մասամբ դարձրել էի բնապահպանական, և նպատակը բնությունը նկարելն էր :Հետո ես ասեմ ,որ արվեստի հետ իմ կապը եղել է դեռ դպրոցական տարիներից , երբ հաճախում էի տարբեր խմբակներ,չնայած ես գյուղում եմ ծնվել ,մեծացել,բայց խորհրդային տարիները իր լուման ուներ երեխաների գեղագիտական դաստիարակության մեջ, դա կլիներ պարի խմբակ,թատերական խմբակ,երաժշտական խմբակ, ի դեպ ես դրանցից մի քանիսին հաճախել եմ: Ինչ վերաբերվում է նկարչությանը ,նկարել եմ դեռ մանկապարտեզի տարիքից:Վերջին հինգ վեց տարիներին անընդհատ այդ միտքը պտտվում էր, որ նորից սկսեմ նկարել: 

-Ի՞նչպես ստացվեց ,որ նորից սկսեցիք նկարվել:
    -Մի շրջան կար , որ ժամանակս չէր հերիքում ,անընդհատ զբաղվում էի էկոլոգիական խնդիրների վերականգմամբ , չնայած շատերն ինձ ակտիվիստ էին համարում, բայց ես ակտիվիստ չեմ ,ես բնասեր եմ , բնասիրությունը զարգացրեցի իմ մեջ , լրագրողական նյութերը մի կողմ դրած,որպես էկո-լրագրող, որոշեցի որ պետք է ԳԱ էկո-կենտրոնում գործող մագիստրոսական ամբիոնում պաշտպնաել իմ թեզը` բնապահպան բնօգտագործող մասնագիտությամբ, ես պաշտպանությություն արեցի ագրոէկոլոգիա: Հետո այստեղ արդեն շատ էր ժամանակս ,ռացիոնալ օգտագործելու համար և որոշեցի ,որ պետք է նաև վրձինով զբաղվեմ: Երբ ինքս իմ նկարներին կողքից նայում եմ, մտածում եմ մանկական են , հետո ուղարկում եմ ընկերներիս և նրանք միշտ բարձր են գնահատում աշխատանքներս: Նրանք ինձ ոգևորում են,որ շարունակեմ , բայց վրձինով և ներկերով աշխատել կտավի և ապակում վրա մի քիչ դժվար է:

- Աշխատում եք նաև ապակու հետ ,կտավից ապակուն անցումը որքանո՞վ է հեշտ: 
-Գիտեք, մի հետաքրքիր բան ասեմ,, ինձ չեմ համեմատում մեր նկարիչների հետ, դրա իրավունքն էլ չունեմ, բայց մի սովետական ֆիլմ կար ,որտեղ ֆիլը սկսվում էր նրանով ,որ Մարտիրոս Սարյանը ծաղիկներ էր նկարում , ապակու վրա, և տեսախցկիկընկարում էր հակառակ կողմից, մի կողմում մեծ վարպետն էր մյուսում տեսախցիկը և մեջտեղում ապակին է: Ճիշտը է Սարյանը ապակու վրա չի աշխատել,դա միայն էտյուդ է եղել էկրանավորման համար :Բայց այդ աշխատանքը ոգևորիչ էր, և ինքս էլ որոշեցի փորձել…սկզբում չէր ստացվում,,հետո ճիշտ ներկերի ընտրությունը արդեն իրենն ասեց:

-Ձեր գույների մեջ կապույտը գերակշռում է, ինչի՞ հետ է կապված:
-Կապույտը… Չեմ նկատել ,որ գերակշռում է, իմ սիրելի գույնը կանաչն է….Հետաքրքիր է ,որ մարդիկ նկատում են,որ կապույտն է:

Երևի նրանից է,որ կապույտը խաղաղության գույնն է, և ես դրա կողմնակիցն եմ, ինչ իրավիճակներ են լինեն :


-Հնարավո՞ր է Գալուստ Նանյանի ցուցահնադեսին սպասենք Հայաստանում : 
-Չէ , չեմ կարծում,,, միգուցե հաջորդ կյանքում,,, (ծիծաղում է)
Միգուցե այսօրվա պահն է ստիպում ինձ նկարել,գուցե հետագայում շատ զբաղված լինեմ և դադար տամ :
Բայց որ նկարչությունը ինչ իրավիճակում էլ լինես իրականությունից կտրում է և ինչ-որ մի տեղ է քեզ փոխանցում,դա հաստատ է: Անջատում է քո ուղեղը և տանում այն ստեղծագործության մեջ ,որը դու ես արարում:
   Արմինե Մելքոնյան